De islamitische cultuur

‘Slavernij’ in Islam (2/2)

In het eerste deel van dit artikel is getracht de meest accurate mening te geven ten aanzien van slavernij. Daarbij zijn we tot de conclusie gekomen dat Islam gelet op de huidige omstandigheden geen mogelijkheid biedt voor het tot slaaf maken van vrije personen. De enige mogelijkheid was namelijk het tot slaaf maken van sabaya (vrouwen en kinderen die het leger op het slagveld vergezellen om hen te steunen). Vroeger was dat een traditie en nu die traditie niet meer wordt voortgezet, bestaat die situatie ook niet meer met als gevolg dat slavernij niet meer mogelijk is.

Zoals in het vorige artikel aangekaart, was slavernij ook gebruikelijk op het Arabische schiereiland en in Mekka ten tijde van de opkomst van de islam. Zij vormden een lagere sociale klasse, welke strikt was gescheiden van de vrije klasse. Hoewel de eigendomsrechten over de slaaf beperkte zekerheid boden tegen onrechtmatige daden van derden, gaf het de meester absolute macht over zijn slaaf. Slaven werden op inhumane wijze behandeld. De meester dwong bijvoorbeeld zijn slaaf tot prostitutie om op die manier geld te verdienen. Deze morele perversie was het resultaat van deze autoriteit. De slaven werden in de pre-Islamitische fase dus niet als mensen beschouwd, maar als producten.

“Allereerst dient duidelijk te worden gemaakt dat het beeld dat men in het Westen heeft over slaven, niet conformeert met de realiteit van ‘slaven’ binnen Islam.”

De schuldenaar die zijn schuld niet kon betalen kon zichzelf als slaaf verkopen. De vader die in financiële moeilijkheden verkeerde was de belangrijkste bron van slavernij in Jahiliyya (pre-Islamitische fase). Degenen die uit een slavenmoeder werden geboren, werden ook als slaven beschouwd. Er waren slaven uit meerdere delen van de wereld. Bilaal Ibn Rabaah’ was een Abbesijnse slaaf; Suhayb al-Rumi was een Byzantijnse slaaf; Salman al-Farisi was een Perzische slaaf. Deze personen hebben na Islam een speciale status verkregen en werden niet meer gezien als slaven. Allereerst dient duidelijk te worden gemaakt dat het beeld dat men in het Westen heeft over slaven, niet conformeert met de realiteit van ‘slaven’ binnen Islam. Het Westen heeft slaven als minderwaardige ‘mensen’ behandeld en als derderangs burgers gezien. In Islam daarentegen werden slaven als bedienden behandeld en niet als producten die dwangarbeid moesten verrichten. Ze hebben zelfs een speciale positie verkregen. In het vervolg zal ik een zo duidelijk mogelijk beeld proberen te schetsen over de behandeling van ‘slaven’ in Islam en hoe Islam op meerdere manieren de meesters heeft gestimuleerd om slaven vrij te laten.

Islam heeft het verboden om vrije personen tot slaaf te maken. Het is overgeleverd in een hadith qudsi: De Profeet (ﷺ) zei: “Allah zegt: ‘Er zijn drie personen wier tegenstander ik zal zijn op de Dag der Opstanding: 1. Iemand die een verbond sluit in Mijn Naam, maar verraderlijk blijkt te zijn. 2. Iemand die een vrij persoon verkoopt (als slaaf) en dat geld consumeert. 3. En iemand die een werknemer in dienst heeft en het volledige werk door hem gedaan krijgt, maar hem zijn loon niet betaalt. ‘ “ (Bukhari)

Allah (swt) moedigde de mensen aan om slaven goed te behandelen en schaart slaven in het rijtje van mensen voor wie men goed dient te zijn. Hij (swt) zegt: 

وَاعبُدُوا اللَّهَ وَلا تُشرِكوا بِهِ شَيئًا ۖ وَبِالوالِدَينِ إِحسانًا وَبِذِي القُربىٰ وَاليَتامىٰ وَالمَساكينِ وَالجارِ ذِي القُربىٰ وَالجارِ الجُنُبِ وَالصّاحِبِ بِالجَنبِ وَابنِ السَّبيلِ وَما مَلَكَت أَيمانُكُم

Aanbidt Allah en ken Hem geen deelgenoten toe en wees goed voor jullie ouders, jullie verwanten, wezen, armen die bedelen, de buur die verwant is, de buur die een vreemde is, de metgezel aan jullie zijde, de reiziger en degenen die jullie rechterhand bezitten. Waarlijk, Allah houdt niet van de hoogmoedigen die anderen de ogen uitsteken (met hun bezit).’ *Met “Degenen die jullie rechterhand bezitten” wordt gedoeld op slaven.

Soera Al-Nisa 36

Ma’rur heeft overgeleverd: Ik zag Abu Dharr een Burd (kledingstuk) dragen en ook zijn slaaf droeg een Burd (kledingstuk), dus ik zei tegen Abu Dharr: “Als je deze (Burd van je slaaf) neemt en het draagt ​​(samen met jouw kledingstuk), heb je een mooi pak en kan je hem een ​​ander kledingstuk geven. ” Abu Dharr zei: “Er was een ruzie tussen mij en een andere man wiens moeder een niet-Arabier was en ik zei slechte dingen over zijn moeder. De man klaagde over mij bij de Profeet. De Profeet (ﷺ) zei: Heb jij zus-en-zo uitgescholden? “Ik zei:” Ja “Hij zei:” Heb je slechte dingen gezegd over zijn moeder? “Ik zei:” Ja “. Hij zei:” Je hebt nog steeds de kenmerken van Jahiliyya (pre-Islamitische fase). ” Ik vroeg: ” Zelfs nu op mijn oude dag? “Hij zei,” Ja, zij zijn jullie broeders, en Allah heeft hen onder jullie bevel gesteld. Dus degene onder wiens hand Allah zijn broer heeft gelegd, moet hem voeden met wat hij eet, hem kleden met wat hij zichzelf kleedt en hem niet vragen iets te doen dat buiten zijn vermogen ligt. Als hij hem überhaupt vraagt ​​om een ​​moeilijke taak te doen, moet hij hem daarbij helpen. ‘ (Bukhari)

Ook is overgeleverd van Abu Hurayrah dat de Profeet zei: “Eén van jullie zou niet moeten zeggen: mijn slaaf en mijn slavin. Jullie zijn allemaal de slaven van Allah en al jullie vrouwen zijn de slavinnen van Allah. Laat hem liever zeggen: mijn jongen (ghulam) en mijn meisje (jariyah) en mijn zoon (fata) en mijn dochter (fatati). “(Muslim)

Allah (swt) zegt:

فَلَا اقتَحَمَ العَقَبَةَ وَما أَدراكَ مَا العَقَبَةُ فَكُّ رَقَبَةٍ

Maar hij heeft niet getracht om het steile pad (‘aqabah) te begaan. En wat doet jou weten wat een steil pad (‘aqabah) is? Dat is het bevrijden van een slaaf.

Soera Al-Balad 11-13

Het woord الاقتحام (al-Iqtiham) in het vers betekent het oversteken en overwinnen van moeilijkheden. Het woord العقبة (al-aqabah) betekent moeilijkheid. Allah (swt) heeft middels dit vers aangegeven dat het verrichten van goede daden en het worstelen met de ziel een moeilijkheid is. Allah (swt) heeft in dit vers aangemoedigd om slaven te bevrijden. Tevens heeft de Boodschapper (ﷺ) in de volgende hadith het bevrijden van slaven aangemoedigd en er een grote beloning voor neergezet: ‘Als iemand een Moslimslaaf bevrijdt, zal Allah een orgaan van zijn lichaam bevrijden van het Hellevuur voor elk orgaan van zijn slaaf. (Muslim)

Het martelen van de slaaf, zoals het verbranden, het afhakken van een orgaan, het blootleggen of op een zeer pijnlijke manier slaan, maakt het verplicht om de slaaf te bevrijden. Als zijn meester hem niet bevrijdt, bevrijdt de rechter hem. Immers, de Boodschapper ﷺ heeft gezegd: ‘Degene die zijn slaaf slaat, zijn verzoening (kaffara) is het bevrijden van hem’ (Muslim)

Zo heeft Islam voor vele zonden het bevrijden van slaven als een verplichte verzoening (kaffara) verklaard. Een aantal voorbeelden:

وَما كانَ لِمُؤمِنٍ أَن يَقتُلَ مُؤمِنًا إِلّا خَطَأً ۚ وَمَن قَتَلَ مُؤمِنًا خَطَأً فَتَحريرُ رَقَبَةٍ مُؤمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلىٰ أَهلِهِ إِلّا أَن يَصَّدَّقوا ۚ فَإِن كانَ مِن قَومٍ عَدُوٍّ لَكُم وَهُوَ مُؤمِنٌ فَتَحريرُ رَقَبَةٍ مُؤمِنَةٍ ۖ وَإِن كانَ مِن قَومٍ بَينَكُم وَبَينَهُم ميثاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلىٰ أَهلِهِ وَتَحريرُ رَقَبَةٍ مُؤمِنَةٍ ۖ فَمَن لَم يَجِد فَصِيامُ شَهرَينِ مُتَتابِعَينِ تَوبَةً مِنَ اللَّهِ ۗ وَكانَ اللَّهُ عَليمًا حَكيمًا

En nooit mag een gelovige een andere gelovige doden, behalve per vergissing. En iedereen die per ongeluk een gelovige doodt (is verplicht om) een gelovige slaaf te bevrijden en bloedgeld te betalen aan de familie van de overledene, tenzij zij daarvan afzien. Als de overledene tot een volk behoort, waar jullie mee in oorlog zijn en hij een gelovige was, dan is het bevrijden van een gelovige slaaf voorgeschreven. En als hij tot een volk behoort waar jullie een verdrag mee hebben, dan moet bloedgeld aan zijn familie worden betaald en moet er een gelovige slaaf bevrijd worden. En degene waarvoor de straf (van het bevrijden van een slaaf) te duur is; hij moet twee aaneengesloten maanden vasten om zo berouw van Allah te verkrijgen. En Allah is de Alwetende, de Alwijze.

Soera Nisa ajaa 92

En wie zijn eed verbreekt, één van de dingen die zijn fout verzoent, is het bevrijden van een slaaf. Allah (swt) zegt: 

لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغوِ في أَيمانِكُم وَلٰكِن يُؤاخِذُكُم بِما عَقَّدتُمُ الأَيمانَ ۖ فَكَفّارَتُهُ إِطعامُ عَشَرَةِ مَساكينَ مِن أَوسَطِ ما تُطعِمونَ أَهليكُم أَو كِسوَتُهُم أَو تَحريرُ رَقَبَةٍ

Allah zal jullie niet bestraffen voor datgene wat in jullie eden onbedoeld is, maar Hij zal jullie straffen voor de eden die jullie (bewust) vastleggen. (Bij het verbreken van jullie eden) geldt Kaffārah (verzoening) hiervoor: het voeden van tien armen, zoals jullie gemiddeld jullie families voeden; of het hen kleden; of het vrijlaten van een slaaf.

Degene die de Zhihar uitspreekt jegens zijn vrouw door tegen haar te zeggen: ‘Je bent als de rug van mijn moeder voor mij’ en dan naar haar terugkeert, dient als verzoening een slaaf te bevrijden. Allah (swt) zegt immers: 

وَالَّذينَ يُظاهِرونَ مِن نِسائِهِم ثُمَّ يَعودونَ لِما قالوا فَتَحريرُ رَقَبَةٍ مِن قَبلِ أَن يَتَماسّا

En degenen die de Zhihar uitspreken over hun vrouwen en daarna willen terugkomen op wat zij zeiden: zij moeten dan een slaaf vrijkopen, voordat zij elkaar aanraken. 

Soera Al-Moedjaadila ajaa 3

De verzoening van degene die zijn vasten ongeldig maakt door geslachtsgemeenschap, dient een slaaf te bevrijden. Van Abu Hurayrah is overgeleverd: Een man kwam naar de Profeet (ﷺ) en zei: “Ik had geslachtsgemeenschap met mijn vrouw tijdens de Ramadan (terwijl ik aan het vasten was).” De Profeet (ﷺ) vroeg hem: “Kun je je het veroorloven een slaaf te bevrijden?” Hij antwoordde ontkennend. De Profeet (ﷺ) vroeg hem: “Kun je twee opeenvolgende maanden vasten?” Hij antwoordde ontkennend. Hij vroeg hem: ‘Kun je je het veroorloven om zestig armen te eten te geven?’ Hij antwoordde ontkennend. Toen werd een mand vol dadels naar de Profeet (ﷺ) gebracht en hij zei tegen die man:“Voed arme mensen hiermee als verzoening.” Hij zei: “Moet ik het geven aan armere mensen dan wij? Er is geen armer huis dan het onze tussen de bergen (Medina).” De Profeet (ﷺ) zei: “Geef er dan je gezin mee te eten.” (Bukhari)

De Islam nam hier geen genoegen mee. In plaats daarvan toont Islam de slaaf een manier om te werken om zichzelf van de slavernij te bevrijden. Evenzo toonde de Islam de meester een manier om de waarde van de slaaf te compenseren. Dit wordt ook wel de vrijlatingsovereenkomst genoemd. Allah (swt) zegt:

وَالَّذينَ يَبتَغونَ الكِتابَ مِمّا مَلَكَت أَيمانُكُم فَكاتِبوهُم إِن عَلِمتُم فيهِم خَيرًا ۖ وَآتوهُم مِن مالِ اللَّهِ الَّذي آتاكُم

En degenen onder de slaven waarover jullie beschikken die een vrijlatingsovereenkomst wensen: schrijft die voor hen, indien jullie iets goeds in hen kennen. En geeft hun van de rijkdom die Allah jullie gaf.

Soera An-Noer ajaa 33

Als de meester zijn slaaf contracteert door tegen hem te zeggen: Als je me een bepaald bedrag geeft binnen een bepaalde tijd, dan ben je vrij, dan is het voor de meester verplicht om zijn slaaf te bevrijden, opdat hij werkt om dat geld te krijgen. Als hij het gewenste geld brengt, is het ook wajib om hem te vrij te laten. Het is niet correct als hij zich terugtrekt van deze overeenkomst. De fuqaha erkenden de vrijlatingsovereenkomst en hebben deze als volgt beschreven: ‘Het is de onmiddellijke bevrijding van een slaaf. Als het contract wordt bekrachtigd, verlaat de slaaf de handen van zijn meester en wanneer hij het afgesproken bedrag betaalt, verlaat hij het eigendom van zijn meester.’

Islam heeft de meester van de slaven dan wel de zondeplegers aangemoedigd dan wel bevolen om een slaaf te bevrijden. Sterker nog, er is een speciaal budget gereserveerd voor de bevrijding van de slaven uit de Bayt ul-Mal van de moslims. Immers, één van de acht klassen van de besteding van zakaat is gereserveerd voor het bevrijden van slaven. Allah (swt) zegt: 

إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلفُقَراءِ وَالمَساكينِ وَالعامِلينَ عَلَيها وَالمُؤَلَّفَةِ قُلوبُهُم وَفِي الرِّقابِ وَالغارِمينَ وَفي سَبيلِ اللَّهِ وَابنِ السَّبيلِ ۖ فَريضَةً مِنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ

Voorwaar, de zakaat is slechts voor de armen en de behoeftigen en degenen die in dienst zijn gesteld om deze (zakaat) te innen en voor degenen wiens harten verzoend zijn en voor het vrijkopen van de slaven, en de schuldenaren en om uit te geven op de Weg van Allah en voor de reiziger, als een plicht tegenover Allah. En Allah is Alwetend, Alwijs.

Soera At-Tawba ajaa 60

“Het is zelfs toegestaan om al het zakaat-geld uit te geven om slaven te bevrijden als er op dat specifieke moment geen noodzaak is voor andere uitgaven, omdat het niet verplicht is om het zakaat-geld aan alle acht categorieën uit te geven.”

Er is voor deze categorie geen specifiek bedrag gespecificeerd, waardoor het is toegestaan dat de staat een bedrag toewijst voor het bevrijden van slaven. Het is zelfs toegestaan om al het zakaat-geld uit te geven om slaven te bevrijden als er op dat specifieke moment geen noodzaak is voor andere uitgaven, omdat het niet verplicht is om het zakaat-geld aan alle acht categorieën uit te geven. Integendeel, het is toegestaan ​​voor de Khalifah om het zakaat-geld te verdelen in één van deze acht klassen, wanneer dit gepast wordt geacht.

Bovenstaand geeft duidelijk weer dat de behandeling van ‘slaven’ pertinent anders geschiedde dan het beeld dat men heeft over de behandeling van de slaven door het Westen. Islam moedigde op meerdere manieren aan om slaven vrij te laten of vrij te kopen. Sterker nog, er is zelfs een budget gereserveerd uit de staatskas voor het vrijkopen van slaven. Desalniettemin zijn er mensen die kritiek uiten op Islam vanwege slavernij. Indien men zich verdiept in de teksten en goed kijkt naar de realiteit zonder ‘de bril van islamofobie’ op te doen, kan niet anders concluderen dan het gegeven dat Islam slavernij heeft beperkt op alle vlakken, de meesters heeft gestimuleerd om de slaven op een deugdzame manier te behandelen en zelfs verzoeningen heeft voorgeschreven waarbij slaven moesten worden vrijgekocht.

Bovendien heeft Islam 1300 jaar geleden het Goddelijk Oordeel rondom slaven vastgelegd, terwijl het Westen pas in de 20e eeuw slavernij heeft kunnen afschaffen en eeuwenlang misbruikt heeft gemaakt van slaven en dat niet eens willen erkennen. Zijn zij dan niet hypocriet? Moge Allah hen een heldere blik geven en leiden tot Islam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back to top button